...سُر می خوری به سمت جهانی بزرگتر

مــی بـلعــدت زمـــان بـه دهـــانـی بـزرگـتر

تـابـیــن روزمـــرگـی آســان گـمــت کـننــد

تــا لـِه شـــوی بــه پــای کســانی بــزرگـتر

بـا کـودک درون خــودت حــرف مــی زنـی

در اقـتـضـــــای ظـــرف زبـانـــی بــزرگــتـر

عمری دهان من و تو بسته است وماهنوز

در حـســرت  گـرفــتــــن  نــانــی  بــزرگــتـر

خـو کن به زخـم کـوچک خود ،بازتر نکن ــ

ســـــر هــای غـــده ی ســــرطــانـی بـزرگتر

¤¤

از زنــدگـی کـه خستـه شـدی تـازه می روی

دنــبــــال  بــســتــــر هـیــجـــانـی  بــزرگـتـر

تــا دسـت بـادهــای بـهـــاری تـنــت کـننــد ــ

پــیــراهــن چــــروک خــــزانـــی  بـزرگـتـر

این نقطه ی شروع قراری همیشگی است

سُر می خوری به سمت جهـانی بزرگتر ...

 

 

|+|

 

  

 

  سیاه

   سفید

   زرد

   سرخ

   من به هیچ قیدی

                   بند نیستم

     به هیچ ملیتی ، پابند

    دردهای پدر

              قلک سفیدم را می شکند

     رنجهای مادر

                         بغضهای سیاهم را

    تفنگم از گلوله های سرخ تهی است

     حضور کلاغهای هنوز

                       در مزرعه های همیشه

     نگران نیستم

      چرخه ی زندگی

                     همچنان

                          همه را له می کند...

                         

 

|+|

 

 

 از پلهــــا بیزارم

 از چراغهای سبـز

  ــ ارتباط ــ

           من رابه یاد چشمهای مادرم می اندازد

                                   هر سال کم ــ سو تر

                                              هرروز ــ تر

  و تو بزرگتر از آن

               که به اسم ــ کوچک ــ

                                           خطابت کنم .

  ¤

 بدون جهت

        بر می گردم از تو

                    پشت به خودم

   ماهیها اغلب خلاف جهت آب

                                        ــ درجاــ می زنند !

 ¤

 احتیاج به عینک نیست

 به یک پلک به هم زدن

                          به ذهنم خطور می کنی

  دخترانه اش می شود

                              ــ دوستت دارم ــ   

  و من

        سالهاست که

                          ــ مرد ــ شده ام !     

 

                         

|+|

 

 

 

اسمـی از پـس کـوچـه هـای عشق را تـا می بـرد

مــرگ روی شانــه هـایـش زنــدگــی را مـی بـرد

 

زنــدگــی مثــل حبـابـی روی حـوض عـالـم است

هــر چـه را دنـیـــا پـدیــد آورده، دنـیــا مـی بـرد

 

مــرگ شایــد قـاصـدی بـاشد که معـذور از خبر

پـاکـتی را سمـت مقصـدهای ــ هر جا ــ می برد

 

تلــخ یا شیــریـن زبان قـاصدک آبـی است، حال

یـا نـشـان از زنــدگـــی مـی آورد ، یـا مـی بـرد

                           ٬٬

نــه زمـــان آمـــادهُ رفـتــن شـده، نــه زنـدگــــی

سـرنـوشـتـی تـلـــخ در مـن دست بـالا مـی بــرد

 

مـن هـنــوز آکـنــده از دیـروزهــایـی مـبـهـم ام

دست تـقـدیـر ایـن نـفسهــا را به فــردا می برد

 

 

|+|

 

 

 پیــرم  ولی مثل جوانیها  سرم داغ  است

  با اینکه خاموشم ولی خاکسترم داغ است

 

من برخلاف عده ای از مـرگ می ترسم

از فکر مُـردن در جهنم بسترم داغ است

 

آیینــه ها تـــــنها  ترک  را  یاد من دادند

 یک نیم من یخ کرده نیم دیگرم داغ است

¤¤

  پیـغمبـر عشقـم ظهــورت را مُسـجّل کـن

  بازار ــ من ایمان به تومی آورم ــ داغ است

 

  دارم به پایان میرسم کم کم ملالی نیست

  امــا  هنوز از گفتن  تو  دفتــــرم  داغ است

                                             

|+|

 

  

لبخندهای ساده ات هر بار می میرند

یک دسته قو در آسمان انگار می میرند

 

در من هزاران حرف ناگفته است دور ازتو

اما به  محض لحظه دیدار  می میرند

 

مرگ اشتراک بین آدمهاست با یک فرق

افراد عاشق پیشه چندین بار می میرند

 

 آنها که سقف  آرزویی مرتفع  دارند

پشت بلندیهای آن دیوار می میرند

¤¤

در مردم دنیای من (هنجار)یعنی ــ عشق ــ

نفرین به آنهایی که(نا هنجار) می میرند

 

 

|+|